(*O.V. Kanık’tan esinlenerek)

Bedava yaşıyor Tyana'lı bedava.
Devrimcilik bedava.
Bedava park devrimciliği bedava.
Kahvelerde, masa başlarında devrimcilik yapmak bedava.
Karıyı çalıştırıp parasını harcamak bedava.
Bedava beyler bedava.
Şenlikler, düğünler bedava.
Sünnet düğünleri, kabuk düğünleri, çük düğünleri bedava.
Çüke kına yakmak bedava.
Belediye kaldırımlarına kabak ekmek bedava.
Eski eserleri çalıp satmak bedava.
Evin altında kazı yapmak bedava.
Kazı yerlerinde yahmirli gibi dolaşmak bedava.
Tyana’nın bağını, bahçesini, tarlasını, toprağını sattırmak bedava.
Cıbaralık bedava, zilelik bedava.
Namuslu geçinip, hacca gidip, onun bunun kapısını taslamak bedava.
Onun bunun karısına kızına sataşmak bedava.
Bir kilo kömüre oy satmak, oy almak bedava...
Bedava beyler bedava.
Tyana’da bedava yaşıyorsunuz, bedava!
						

El

Bir el var ki tapınak önünde
Kediyi mendille okşar
Bir el var ki demirden
Sırtında hep yoksulun
Tapışlar durur onu.
İkisi de el.
Biri ince, korkak, titrek,
Titiz, uyanık,
Duyurur duygusunu bile kediye
Bir mendil ardında.
Öbüründe el,
Etli, dolgun.
El(in) kızı bu
Önünde tapınağın
Okşar mendille
Kimsesiz kediyi.
El(in) oğlu bu 
Ardında, tepesinde
Herkesin
						
	
Demir eliyle
İndirmek ister
Demir yumruğunu
Tepesine ulusun
Ama
Onu da yapamaz.
Ağlatacak anasını, danasını...

Prof. Dr. Asım Tanış