Sesiyle arkadaş olan
türkü söyler dilsiz duvarlara
dağların ardına çekilince güneş.
Bir avuç hatırası var, hiç sönmeyen.

Gönülsüz yolcuyum işte
bozkırda ağaç gibi,
yalnızlık paylaşıldı kuşlarla
orman benden uzakta.

Güneşte sararmış buğday tarlası
sanki kızın saçları,
yazgısı benzemesin diye
yolcu ediyor
Türlü yokluğu gelin eden anası.

Gece boyunca
yüzümü alıp avuçlarıma
düşüneceğim
gitmekle kalmak arasında.
Bazense bakacağım boşluğa
kör bir pencereden.

Filiz HOTUN

Bildiğim kadarıyla, Kisasar’lı/Kemerhisar’lı, kadın ozan yoktu.
Oysa yukardaki ezgi, onun yazarı, Filiz Hotun’u, belki de ilk kez, yanılmıyorsam, yöremizin kadın ozanı olarak tanımlamamıza olanak verebilir.
Yukardaki gibi, ustalıkla, bilinçli olarak gerçekleştirdiği başka ezgileri de var.
Onları da sırası geldikçe koyacağız.

Yorumlarınızı bekliyoruz.