Yarının rengini bilmeden 
bırakmak istersin bazen. 
Karışır umuda endişe, 
yaşama dair ne varsa 
büyük bir boşluk taşırsın içinde.

Neyse ki yalnız değilim 
kalabalık içinde şehir. 
Kayboldum karanlık sokaklarında 
bir kedinin gözlerine takıldı gözlerim 
benden mi geçti bilinmez 
bakışlarında tanıdık bir endişe 
gitmekte bulur çareyi, öylece. 

Sokağın saklı kalmış yüzünde 
değişir her şey 
çocukların sebepsiz gülüşü, 
öyle saf öyle içten 
yol alırsın yorgun adımlarla, 
devam edersin kaldığın yerden.

Filiz HOTUN